Historia familji

 Giecewiczowe to pięć litewskich rodόw szlacheckich różnego pochodzenia. Założycielem pierwszego rodu był Ludwig-Wilhelm Giecewicz, pułkownik polskiego wojska, który przeniósł się z  Pomorskiego w województwo Nowogródzkie (1659). Jego rόd (herb Doliwa) jest wprowadzony w część I księgi rodowodowej Mińskiej guberni. Pozostałe cztery rody swymi korzeniami sięgają ku wieku XVIII i są zapisane w VI części księgi rodowodowej Kowieńskiej guberni i w I części ksiąg rodowodowych Wileńskiej i Kowieńskiej guberni.

(Słownik bibliograficzny Brogauzego i Efrona)

Nazwisko Giecewiczów jest także wpisane w Księgę rodowodową Podola, jaka teraz znajduje się w archiwum Kamieńca Podolskiego (Ukraina). Miasto to było założone w końcu XI - początku wieku XII wieku. Od wieku XV po rok 1793 - główne miasto województwa Podolskiego. Giecewiczowie są zapisani w I części księgi rodowodowej, strona 29.

 MYLinnichenko@mtu-net.ru

 W roku 1281 doszło do bitwy Polaków z Krzyżakami nad rzeką Drwencą, którą  zwano dawnej Lubicz. W tej bitwie brał udział Giecz i Budzisław. Odniesiono wówczas dwukrotne zwycięstwo, o czym świadczą 2 krzyże w herbie obok szczęśliwej rycerskiej podkowy. Giecz pochodził z Giecza z Ziemi  Wielkopolskiej... Giecz założył gród o tym  brzmieniu. Jest to jeden z najstarszych grodów w Polsce. Kiedy doszło do unii z Litwą od 1385 roku, a szczególnie po roku 1413, król Jagiełło obsadził Litwę swoim rycerstwem. Jednym z nich był potomek Giecza, którego osiedlono na Żmudzi.

Od jego imienia powstała tam wieś Gieczaw, o której jest wzmianka w 1621 roku. Potomków Giecza zwano Gieczewicz a późnej Gecewicz. Z tego rodu  Franciszek Giecewicz był kanonikiem w Wilnie. A Władysław w 1700 roku był znany w województwie wileńskim. Jeden z Giecewiczow był senatorom Rzeczypospolitej. Hipolit Giecewicz był marszałkiem powiatu w Wilejce, która należała do dóbr rodowych Kurzenieckiego Ignacego. Otrzymał on od Stanów Rzeczypospolitej przejętych ot magnata Gaca. Było to w latach 1807-1809.

Zrodla: Bielski, folial 13, Oledski,folial 185, Miechowita, folial 70,Geog.Slownik Krol.Pol.XIII s.464 W-wa 1893 r.